4 juli 

De lijst voor Tums en Oscar pups is geopend. Onder beschikbare pups staat welke families zich kunnen aanmelden. 

29 juni

Lilou was drie weken geleden loops geworden. Dan denk je poeh... nog 1. Maar Lilou was de enige in huis die loops was en dat vond zij helemaal niks.... dus nu na 3 weken staat ze nog steeds helemaal in het begin van haar loopsheid. Eigenlijk perfecte timing want dat betekent dat de pups elkaar mooi afwisselen en dat we voor hun allemaal veel tijd zullen hebben. Maar eerst eens afwachten of Lilou echt nog een keer klaar wordt voor een date;) Voor haar allerlaatste want of het nu lukt of niet,  ze gaat hoe dan ook met pensioen daarna:) 

 

22 juni 

Twizzle is drachtig! Volgens de echo heeft ze een mooi buikje vol pups. Nog een klein maandje heeft ze voor de boeg. Tums moet nog minstens een weekje. Ik heb al best wat popjes geboren mogen zien worden en helpen grootbrengen, maar deze periode blijft zo spannend. Ik denk niet dat het ooit als "gewoon" gaat voelen en dat mag ook niet:) 

 

13 juni

De afgelopen jaren waren mijn meiden altijd binnen een paar dagen van elkaar loops. Allemaal. En dan was het een wipfestijn 24 uur per dag. Daar kon ik wel eens moe van worden en op facebook over klagen, maar na 3 weken was de rust geheel terug. Dit jaar is het anders. Ze volgen elkaar allemaal binnen een paar weken op. En dat is me toch vermoeiend ;) haha, soms is niks fijner dan gewoon even lekker zeuren. Maar zonder gekheid vind ik dit voor hun zelf veel sneuer. Als ze allemaal tegelijk zijn hebben ze constant de aandacht die ze willen. Nu niet. De een wil heel graag, de ander denkt wegwezen, ik heb nergens last van. Dus ik vind het vooral onrustiger. Maar het fijne is dat de natuur niet te dwingen is, zijn eigen gang gaat en het zal een reden hebben dat het dit jaar zo is gelopen. Op dit moment is Lilou loops en voor het eerst "ooit" is haar "zusje" Dot het nog niet. Ben heel benieuwd of die dus ook die 2-3 weken gaat wachten wat we nu steeds zien. 

Kroshka doen het ondertussen fantastisch met haar vijfling (als je het leuk vindt om ze te volgen, kijk dan bij het puppy journaal) en Tums haar buikje begint te groeien. Tums is nooit een hele grote eter, zoals de meeste mini's dus het groeit, maar is nog bescheiden. We hebben ook geen idee hoeveel er inzitten dus dat wordt spannend over 3 weekjes. 

Nu de pups weer in de woonkamer zijn hebben de andere honden weer "puppy tv". Als de pups groter zijn mogen ze uiteraard ook kennismaken met de rest van mijn roedel, maar voor de zitten ze in een rustig hoekje achter de bank in hun puppy ren. 

 

5 juni 

Kroshka is afgelopen nacht bevallen van 3 reutjes en 2 teefjes. Wie het leuk vindt om ze te volgen kan dit doen vi de tab Puppy Journaal en dan kiezen voor de sub pagina Kroshka pups. 

3 juni 

Vandaag is Nounoune jarig! Zij is de moeder van Dot, Bobbie en Flossie en al enige jaren met "pensioen", maar nog steeds de lieveling van de vele families die op bezoek komen. Van knuffelen heeft zij nooit genoeg. Wat een luxe dat ik haar, haar moeder Gaby en 3 dochters en zelfs kleindochter hier in huis, iedere dag nog om me heen mag hebben. 9 spreekwoordelijke kaarsjes blaast zij uit vandaag. 

 

Tevens heb ik vandaag op deze site ook de tab "interesse lijst" toegevoegd als probeersel of dit helpt orde in de internet chaos te scheppen... 

 

2 juni.

Oproepje voor iedereen die deze website in de gaten houdt:) 

23 mei

Tums is drachtig van Oscar! Tegenwoordig kan je ook een simpel bloedtestje thuis doen. Het testje meet of het hormoon relaxin in het bloed zit. Dit hormoon wordt alleen bij dracht aangemaakt. Bij Tums haar test is een duidelijk streepje ook bij de T te zien. Nu  nog een poosje wachten, maar ik kan niet wachten om de eerste pups van Tums EN Oscar te mogen zien... 

 

22 mei

Twizzle heeft 2x een leuk date gehad, nu afwachten of ze drachtig wordt en medium pups zal verwachten. Zowel Twizzle als de vader zijn hele lieve makkelijke mensgerichte honden. Dus ik kijk er enorm naar uit... 

Inmiddels hebben we ook een nieuw hek om onze tuin. Na 2 hele dagen binnen zitten met alle honden staat het er dan. Super blij natuurlijk. Alleen weet kleine Moisy nog op plekjes eronder te kruipen. Het blijft een ondeugd ;) 

Deze week gaan we alles klaar maken voor de pups van Kroshka. We gaan onze laatste puppyloze week in dus hopelijk wordt het een rustig weekje met weinig verrassingen....

 

 

16 mei 

Twizzle was vanmorgen weer naar de dierenarts om te kijken of haar progesteron voldoende gestegen was. Dat is hij nog lang niet, het was maar iets hoger. Stiekem kwam dat heel goed uit. Eind van de week wordt eindelijk (wens was er al 8 jaar) een nieuw stevig hek om onze hele tuin geplaatst en dat duurt een paar dagen. Het zou best fijn zijn als ze kan wachten tot dat gebeurd is en we alle tijd hebben om rustig achterover te leunen en te kijken hoe zij en haar loverboy elkaar vinden. 

Moisy is kampioen ontsnappen in onze tuin, dus dat zal een hoop rust geven als dat niet meer kan:) 

 

 

14 mei 

Zo ben ik 12 mei nog aan het schrijven over Lex. En zo is hij er die avond al niet meer. 

Dit schreef  ik vanmorgen op mijn facebook. 

__Toen ik 13 jaar geleden op zoek ging naar mijn eigen reu, kwam ik uit in Amerika. Momenteel hebben we honderden doodle fokkers in NL toen nog slechts een paar. Ik kreeg in Seattle contact met een fokker en zij stuurde me foto’s van een bruine vader en moeder en als laatste een foto van een bruine moeder met allemaal bruine bolletjes. Met 7.5 week zou ik dan horen welke reu ze voor mij geselecteerd hadden. Dat ik niet zelf zou kiezen was iets wat ik toen en nu normaal vond. De ene pup is namelijk veel fotogenieker dan een ander, zegt niets over hoe ze in het echt zijn en filmpjes zijn moment opnames. Ik heb liever dat iemand voor mij kiest die ze de hele dag door meemaakt. Dus ik wachtte rustig af, kreeg nooit foto’s of filmpjes tussendoor (wat dat betreft lijkt het echt geheel andere tijd:)) en met 7.5 week vond ik een email in mijn box met de titel, “this is your boy”.

En ik zag geen bruine pup, ik zag een Cream puppy. Ik was stomverbaasd. Maar toen ik de eerste foto waarop de pups bij hun moeder lagen te drinken ging uitvergroten bleek de opgerolde handdoek die ik dacht te zien, mijn Lex te zijn.

Ik vond het allemaal prima en was direct al gek op hem. Met tien weken mocht mijn vader heb ophalen en ik zag hem voor het eerst op Schiphol. Na Gaby en Rose weer een man in mijn roedel en dat voelde vertrouwd. Mijn eerste drie waren reutjes en dat vond ik “makkelijker” dan mijn meiden.

In die tijd gingen we nog regelmatig naar doodle wandelingen. Ergens in NL organiseerde de Australian Labradoodle Club regelmatig een wandeling en daar konden ze dan rennen en spelen met hun soortgenoten. De eerste wandeling waar Lex meeging was hij een week of 14. Ik stond met iemand te praten terwijl een aantal honden aan het zwemmen waren. Mijn honden (Billie, Gaby. Rose en Lex) vermaakten zich prima en kwamen dan weer bij mij, dan weer bij mijn pa om zich even te melden. Op een gegeven moment sprak iedereen over een klein wit hondje dat zo goed kon zwemmen. We moeten er om lachen hoe hij dat hele water heel soepel doorgleed. We vroegen ons af welke het was. En daar kwam dat natte witte bolletje op me afgerend. Ik had hem nog nooit eerder nat gezien, maar Lex bleek een water rat dus nog heel wat keren zouden volgen. Zelfs in de winter kon hij het water ingaan, ging dan zitten en zelfs klappertanden. We hebben wat om hem gelachen en vol in verbazing gezeten als hij dat weer eens deed.

Zijn eerste dekking was met Gaby. Gaby wou dekken, Lex was een heer en wou spelen. Erg gelachen hebben we om ze. En Lex is niet van heel veel nestjes de vader geweest, maar was altijd keurig voor alle dames. Zeiden ze nee dan was het nee, en trok hij alles uit de kast om te laten zien hoe leuk hij was. Net als ik hield hij niet van drukte, dan trok hij zich liever terug. Dat was in Amstelveen lastig in ons huis, dus hier in Drenthe kwam hij wat dat betreft tot rust. Waren er veel mensen, dan zocht hij een rustig plekje binnen of buiten op. Hij is altijd lief geweest voor onze gasthonden, maar van pups hield hij niet zo. Hij vond ze druk en een beetje onberekenbaar. Dat springen tegen je hoofd of op je rug staan… van Lex hoefde dat niet zo. En uiteraard hoefde dat ook niet. Toen ik Flossie in mijn roedeltje bracht dacht ik dit wordt een uitdaging. Ze heeft wat keren op haar kop gekregen, maar uiteindelijk werd het zijn allerbeste vriendin ooit. Ze hebben ontelbare keren samen gerend en gespeeld, elkaars oren gewassen en liggen judoën op de grond. Misschien omdat ze dezelfde kleur en maat hadden;) … misschien omdat ze de dochter en kleindochter was van zijn andere vriendinnen….

6,5 week geleden had Lex een grote inwendige bloeding. Dat had eigenlijk zijn einde moeten zijn. De dierenarts kon het ook niet geloven dat hij weer leek te herstellen, maar Lex was nog niet klaar hier. Omdat ik uiteraard wist dat de kans groot was dat hij niet meer zo lang bij ons zou zijn, is hij lekker over de top verwend. Bijna elke dag een biefstukje (moest ook vanwege ijzer tekort bloeding), voer speeltjes met zijn favoriete extra’s en meer 1 op 1 momentjes dan normaal in een roedel. Dat was zijn afscheid en dat had hij nodig. En misschien ik ook wel;) Donderdag ochtend had ik nooit gedacht dat hij er 's avonds niet meer zou zijn. Dus ook donderdag was een gewone fijne dag zonder extra druk of lading.

Flos is erg overprikkelt momenteel. Ze voelde het al aankomen en heeft het lastig. We zijn beide verdrietig. En dat is ook goed, dat hoort erbij. Want dat betekent dat er iets te missen is. Dat hij het waard is om tranen te laten, waard is om aan terug te denken en waard is om ons als we ons weer met iets “nieuws” beseffen in onze routine hij er niet meer deel van uitmaakt, rot te voelen.

Verdriet en geluk kan naast elkaar bestaan. Ik moet meerdere keren per dag lachen om mijn jonge spruiten die er een zooitje van maken. Oki en Moisy niet in zicht houdt zeer waarschijnlijk in dat je er een nat en modderig duo voor terugkrijgt. Kroshka die op eetgebied doet alsof ze op z’n minst een elftal draagt en al niet meer loopt maar waggelt. Tums die zeer dramatisch erg veel aandacht nodig heeft en vocaal een geluiden kan voortbrengen die we nog nooit eerder gehoord hebben. Het gaat allemaal door en er komen iedere dag weer een boel herinneringen bij zonder hem, maar wel met hem regelmatig in onze gedachten.__

 

12 mei

Ik ben een beetje (nou ja beetje boel) met mijn oude reutje aan het tobben en dan is het soms lastig om je aandacht te verdelen. Dus wacht je al even op een reactie, ik kom tijd te kort... Mijn excuses, maar ik ga ervan uit dat hij niet zo heel lang meer bij ons is dus ik geniet van de tijd die we nog samen hebben.

 

Vandaag wel leuk nieuws binnen gekregen, Zoobilee haar penn hip (heup) scores zijn heel goed! Het gemiddelde van de labradoodle ligt op 0.5 en zij scoort 0.29 en 0.32 wat een heel stuk beter is dan het gemiddelde. Super blij mee dus!

 

Morgen gaan we voor de eerste keer progesteron prikken met Twizzle. We hadden vorige week al een swab laten afnemen om te controleren of ze eventueel bacteriën bij zich draagt die een dracht kunnen "bemoeilijken" maar deze zag er prima uit. Ze is nog niet zo bezig met haar loopsheid, dus ik verwacht dat ze voorlopig nog niet aan haar eerste date toe is. 

 

6 mei

Al een tijdje had ik het gevoel dat Twizzle haar loopsheid er ook aan het aankomen was. En vandaag was het zover. Dus wie weet gaan we een vruchtbare tijd tegemoet hier in Drenthe...

 

Oscar

2 mei

Vandaag een leuke dag! We hebben gehoord dat Kroshka en Floris rond 1 juni samen pups verwachten. Tevens hadden Oscar en Tums een hele gezellige date... Kortom een dag om met een glimlach op terug te kijken! 

 

 

28 april

Vandaag zijn Zoobilee (kleine standaard dochter van Lilou) en Oscar naar de oogarts geweest voor de jaarlijkse keuring naar erfelijke oogafwijkingen. Beide waren voor de eerste keer en de oogarts was zeer tevreden. Voor Zoobilee gaat nu de volgende test ronde met heup / elleboog / patella keuring beginnen, voor Oscar was dit de laatste keuring. Afgelopen week kregen wij al zijn Penn Hip en OFA scores terug en deze waren super te noemen. Kleine man is precies op tijd klaar om de papa van het nestje van Tums te mogen worden.